و سيد نيز اين عمل را به سند حسن معتبر از عبدالرحمان روايت كرده است « 116 » . مترجم گويد : كه اين عمل خوب است و اعتبار سندش كمتر از ذات الرقاع مشهور نيست ، و مىتواند بود كه عمومات احاديث قرعه شامل اين بوده باشد ، زيرا كه احاديث بسيار وارد شده است كه در هر امر مشكلى قرعه بايد انداخت ، و وارد شده است كه هر قومى كه امر خود را به خدا تفويض كنند البته سهم به حق بيرون مىآيد ، خصوصاً در امرى كه رأيها در آن مختلف شده باشد . دوم : سيد ( رضى اللَّه عنه ) از حضرت باقر يا صادق ( صلوات اللَّه عليهما ) روايت كرده است كه كسى كه خواهد به مساهمه بكند يعنى به قرعه ، در سه رقعه اين دعا را بنويسد : اللهمّ فاطر السّماوات و الارض عالم الغيب و الشّهادة الرحمن الرحيم ، أنت تحكم بين عبادك فيما كانوا فيه يختلفون ، أسألك به حق محمد و آل محمد أن تصلى على محمد و آل محمد ، و أن تخرج لى خيرة [ خير السّهمين - خ ل ] فى دينى و دنياى و عاقبة أمرى و عاجله و آجله ، انّك على كلّ شىء قدير ، ما شاء اللَّه لاحول و لاقوة الّا باللَّه ، صلّى اللَّه على محمد و آله پس مطلب خود را در دو رقعه بنويسد اگر دو شق باشد ، و اگر نه يكى را كردن و يكى را نكردن بنويسد ، اگر يكى از آن دو رقعه بيرون آيد به آن عمل كند ، و اگر غفل بيرون آيد آن را بيندازد و ديگرى را بيرون آورد و به آن عمل كند « 117 » . مفتاح هشتم در بيان استخاره به بنادق است و آن به چندين طريق منقول است :

--> ( 116 ) - بحار الانوار ، 91 / 233 . ( 117 ) - بحار الانوار ، 91 / 234 و مراد از غفل در آخر حديث آن است كه اميد خيرى در آن نيست و خوف شرى هم در آن نيست .